Als ik dood ben kruip ik in je oude radio
Ik fluister dan alles wat ik nu niet zeggen kan
Muziek kan soms spreken wat de doden willen zeggen
Zij laten een liedje spreken over wat je wilt horen
Een liedje dat laat zeggen hoe je je voelt
Soms is het een wijze les die je bent vergeten
Die zich op dat moment laat spreken
Soms is het een vrolijk wijsje dat je zorgen doet vergeten
Opdat we in het moment blijven leven

Kom naar huis
Ik houd de deur van het slot
En de ramen open en de lichten aan
Wees welkom om binnen te treden
En dat ik in je armen mag sluiten
Laten we de buitenwereld buiten laten
En ons binnen verwarmen aan de liefde
Ik laat het licht aan zodat je de weg weet

Sophie van der Klashorst