Hij struinde door het hoge gras
Sneed zijn armen en benen open
Weggestuurd door z’n baas
Nog meer uit Polen
Maakte voor zijn verloren ouders
Z’n dito vrienden en het koninkrijk
Bootjes gevuld met z’n verdriet
Kon ie maar meevaren
Had alleen gratis toegang als
Onbevoegde zwerver in het militaire bos
Ik kwam je vingerafdrukken tegen
Toen wij nog jong waren en de wereld nog oud was
En wij in een ver land op hoge bergen stonden…
In Holland was het winter
Ik was net 71 jaar geworden
En liep op mijn laatste benen
Als ik nu niet weg ging
Dan stierf ik in dit koude kikkerland
Ik wil begraven worden
Onder ruisende palmen
En rijstmaaltijden eten
In de tijd die me nog rest
Ik wil het leven tekenen
En beschrijven in verhalen en gedichten
Dit is mijn testament
Wat zie je als je mij aankijkt?
Vanuit jouw binnenwereld met al je eigen gedachten.
Zo zie je mij.
Wat zie je als je mij aankijkt?
Je ziet in mij je eigen schaduw waar je bang voor bent.
Dat zie je, vergroot in mij.
Het komt naar buiten als irritatie.
Jouw eigen frustratie zie je niet.
Het ligt allemaal aan de ander.
Zo zie je mij.
Wat zie je als je in vrijheid naar mij kijkt?
Zonder oordelen vanuit goed of fout.
Niet beoordelend naar mij.
Wel kijkend vanuit de non-dualiteit.
Dan zie je mij staan in mijn eigenheid.
Dan kijk je mij aan.
Wat zie je wanneer je in eerlijkheid naar jezelf kijkt?
Wat is er in jou dat jij je met iets bemoeit buiten jou?
Ik voel dat ik de spiegel ben voor de ander.
De ander is een spiegel voor mij!
Dan kijken we elkaar aan.
Wat zie je als je mij nu aankijkt?
We zijn allebei onderweg.
Ons eigen pad volgend.
Dat is voor mij vrijheid die ontstaat door eerlijk naar jezelf te kijken.
Door de ander er te laten zijn in haar en zijn eigenheid.
Dan hebben we echt contact.
Wanneer we beiden in de spiegel kijken, dan zijn we echt vrij.
We kijken elkaar dan aan!
Woensdag 13 december 2023 literair theater Perdu, Kloveniersburgwal 86, Amsterdam. Aanvang om 19.30. Inloop vanaf 19.00 uur.
Literair Theater Perdu
Theater Perdu is bij uitstek een plek waar de verhalen en gedichten van de Kantlijnschrijvers tot hun recht komen.
Toegang
De toegang is gratis voor Kantlijnschrijvers met hun familie en vrienden. Ook onze donateurs bieden wij uiteraard gratis toegang. Geef je naam door aan Karel voor de gastenlijst, via mailadres: karel.witteveen5@gmail.com
Entree 5 euro.
Tickets zijn verkrijgbaar via www.perdu.nl en aan de kassa.
Datum: 13 december 2023
Aanvang: 19.30 uur
Tickets: € 5 per persoon (Stadspas gratis)
Reserveren: www.perdu.nl
Muziek kregen we thuis mee door het zingen van Psalmen en Gezangen. Mijn vader kende er veel uit zijn hoofd. En dan mijn dolende oom Jan. Die kwam graag logeren en zat dan uitbundig op het harmonium te spelen. Van hem heeft mijn broer de eerste noten geleerd. Mijn broer werd de muzikant in ons gezin. Hij heeft al het koper wel bespeeld (ook de tuba, in de kelder!). Zijn opleiding kreeg hij bij de plaatselijke harmonie. Na drie maanden militaire dienst gaf hij zich met zijn dienstmaatje Willem Breuker op voor een muziekopleiding. Mijn broer Bram kwam door de selectie, Willem niet. Die is om het een of ander afgekeurd en heeft, zoals we weten, later een muziekcarrière gemaakt.
Mijn broer liet zijn trompet vooral in de kerk schallen. En hij kwam in een jazzband, die trad op schoolfeesten op, ook op mijn middelbare school. Ik kreeg er ineens vriendinnen bij; die wilden maar wat graag in de buurt van de bandleden komen. De band oefende eerst in een clubhuis, maar toen dat niet meer kon, vroeg mijn broer of het bij ons in de huiskamer mocht. Mijn vader ruimde de hele kamer uit. Bram moest wel de buren waarschuwen. Zo was ik elke zaterdag getuige van een invasie van leuke jongens met imposante instrumenten. De buurt kwam kijken. Het was swingen geblazen!