Zullen we een feestje bouwen, maar echt heel gauw. Voordat hij zijn oog laat vallen op een prinses die blowt of snauwt.
Om kandidaten uit te nodigen voor het feest gaan de ouders B en C heel Europa door en zelf ver over zee.
Grote drukte op de dag van het feest. Een stoet mooie dure auto’s glijdt door de straten van Den Haag en de dames die uitstappen zijn om door een ringetje te halen: groot, slank, dikke billen, in alle maten en soorten. Dress to kill, want die Alexander is een felbegeerde vrijgezel. Hij is niet alleen rijk, maar ook sportief, sociaal, goedlachs en veelbelovend.
Het personeel heeft dagen lopen poetsen, boenen en er zijn heerlijke gerechten bereid: pom, pastei, roti en nog wat kroketten en bitterballen. Drank is er ook genoeg: gemberbier, orgeade, limonade, Parbo bier en ook Heineken en Coca-Cola, voor wie dat lust. B. en C. leiden vol trots Alexander de feestzaal binnen. Zij hadden reeds rondgekeken en er zijn zeker twee kandidaten die erg in de smaak vallen. Wel uit een ander werelddeel. Zou Alexander vallen voor een warme dame met pit? Nou B., ik hoop het wel, zegt C.
Het wordt een avond om nooit te vergeten: er wordt gedanst, gesjanst en geschranst. Alexander is overduidelijk het middelpunt van het feest. Helaas krijgt hij last van keuzestress. Hij hoopt dat de mooiste prinses één schoen zal achterlaten. Maar in plaats daarvan blijven er tig schoenen liggen. Zou het opzet zijn?
Alexander besluit met de grootste schoenmaat op zoek te gaan naar zijn toekomstige bruid. Hij wil niet zo’n poppetje maar een vrouw die stevig in haar schoenen staat. Dus gaan de bediendes met schoenmaat 41 langs alle dames van het feest. Ze moeten zelfs de oceaan over naar Zuid-Amerika. En ja hoor, in Paramaribo vinden ze Minima, onze toekomstige koningin! Met een tattoo: black don’t crack.
