Het elfde gebod: gij zult genieten, u allen die welwillend zijn.
Ik zou er toch maar wat verzekeringen op afsluiten, gezien men niet zeker is. Gedraagt u zich dan wordt u niet in verzekering gesteld. Zijt waakzaam voor de waakvlam, matig uw temperament, het is fijn als u er morgen ook nog bent.
Marcellius (1966 – 2025)
Lichtjes uit, dan dwaal je verder.
Het licht voorbij, het woud tegemoet.
Altijd gevonden, door vrienden, of vooral op internet.
Althans, niet volledig zoekgeraakt.
Ik raak graag zoek, zoek me maar.
Vroeger op schoolreisje, in de bossen van Beverwijk
zoekgeraakt met een meisje.
Niet binnen, maar buiten
de gebaande paden.
Na een lange reis kom ik thuis
waar ik in mijn platen- en boekenkast verdwaal.
Ik ga op pad, ik hang aan de toog,
snuif het tuig van de richel
en zie de horror opdoemen.
Ik zet de dwaallichtjes aan
en dwaal verder.
Marcellius (1966 – 2025)
Mijn gekste idee is niet bepaald doorsnee
Ik ben niet tevree maar leef verder gedwee
Gaat God me aftroeven of slaag ik naar ieders behoeven?
Ik hoard menig boek
Het eind is zoek
Ik begrijp de hoeveelheid niet meteen
Ieder boek is er toch maar een?
Ik ben erg visueel ingesteld
Ik smelt
Bij het zien van een mooie freule
Maar om daarvoor nou een hele doos charmante boeken mee naar huis te zeule…
Marcellius (1966 – 2025)
Niets was van belang, alles was klein en nietig, nergens gebeurde iets, nooit ene ten male, met geen enkele reden.
Plotseling veranderde er niks… in nergenshuizen, zelfs niet in ver-weg-i-stan, voor nooit iemand, weet ik veel waarom.
Dit ging lang evolutionair door, van God, los, had die er niets mee te maken, een oerharde knal, alhoewel ik daar niet eens in geloof, de kip, het ei, de haan zegt u…
Marcellius (1966-2025)
Kerstman
Word je onderhand niet moe
Van je eigen clichés
Jaren kijk ik niet meer naar je
Soms doe ik dat wel
Dan blijkt er niks veranderd
Dezelfde sneeuw
Dezelfde knorrige opa
Met de verveelde basstem
Die niets te vertellen heeft
Arme rendieren die nog één keer
Voor jou mogen lopen
Jouw belletjesslee trekken
Hun laatste genot van jouw kerstglorie
Voordat ze verscheurd worden
Door groepen beschermde wolven
Waar Europa gebukt onder gaat
Mensen mijden angstig de natuur
Nooit meer op een slee het bos in
Je kan zomaar worden ingesloten
Door een hongerige roedel
Noodgedwongen verslinden wolven mensen
Nu ze alle schaapskuddes hebben uitgeroeid
Liever blijven we veilig in onze huizen
Ons vergapen aan jouw rendieren
En krijgen een fijn kerstgevoel
Bestaan rendieren nog wel
Is het misschien een hologram
Verdoezeling van verlies
Van vrij genieten in natuur
Doorgeschoten AI
Om de mensen vooral
In kerstsfeer te brengen
Man, bedenk toch eens wat anders
Dat beter past in onze tijd
Hooligans en geen rendieren
Met spreekkoren die scanderen:
‘Kerstmis onze cultuur,
Integreer dat,
Ay, ay, ay ay…’