Op den duur verdwijnt
alles achter een muur
Raak niet zo overstuur
Het is tijdelijk
Want dan
ruimen we alles weer op
wat achter deze muur
ja op den duur
tevoorschijn komt
En wat toen
achter deze muur was
wat dan
tevoorschijn komt
verdwijnt ook weer
En dan is alles weg
Netjes opgeruimd
En op den duur
groeien daar achter de muur
mooie bloemetjes
Wat als je niet kan denken
Net als de dieren en planten
Want is de treurwilg bedroefd?
Heeft de donderwolk ook lichte kanten?
Het is geen lege blik
Die uit de tijgers ogen straalt
Maar ze zegt nooit ik-ik-ik
En dat ze van de honger baalt
De natuur is een open boek
We proberen haar te vangen
In een gedicht, verhaal, foto, op verzoek
Een schilderij op canvasdoek
Maar zij beweegt en danst
Strooit bloemenzaden, vogelparen
Alsof ze met alles sjanst
Wie kan deze dame evenaren?
Het woord quuks komt van waar ik vandaan kom
Wat opvalt, is quuks
Wat niet meedoet met de stroom is quuks
Wat haaks staat op de schuimkoppen
Quuks is een opvallende combinatie die niet kan
Een onverwacht antwoord waar je een rechte rug van krijgt
Quuks wordt wel naar beneden gehaald
Maar quuks is de rafelrand aan een koningskleed
Quuks zijn de paar altijd witte pixels op het scherm
En wat eerst quuks was, kan mode worden
Dan is quuks heel gewoon geworden
Maar dan is het niet meer quuks
Voor een kunstenaar is quuks een uitkomst
Quuks is altijd in overtreffende trap
Niet grappig maar hilarisch
Quuks is mijn koers
Quuks is Die Antwoord
Er zijn wel woorden voor maar men houdt ze meestal in.
Ze zijn somber, bedreigend en raken je in je hart. En maken je deelgenoot van smart. Ze gaan er zogezegd ‘niet zo goed in’.
Deze woorden worden soms verduisterd, verstopt, met veel andere woorden omschreven.
Zoals: ‘de dood ligt op de loer’. Welke loer? ‘Iemand een loer draaien’ ken ik wel. En ‘’t hoekje omgaan’ is ook helder. Maar op de loer??
Of ‘dood door schuld’. Dan wordt de schuld omschreven en blijft de dood voor even in een duister gat. De rechter komt hier aan te pas. Zo’n man kan beslissen over dood en leven. Blij dat het mijn beroep niet was.
Je kunt er ook mooi over schrijven zoals Simone de Beauvoir eens deed. Een zachte dood. La mort douce. Dan gaat het over een volmaakt leven, een einde dat ‘verlossing’ heet. Een oude moeder, op ’t eind van haar leven.
Liefde, ziekte en dood. Nauw verbonden met elkaar.
Hoe spreek je over liefde
als je man gaat sterven?
“Zien we elkaar weer?”
’t Is zo’n cliché.
Waar? In ’t hiernamaals?
Waar is dat, en hoe vind ik je temidden van die dode massa?
Hou je een bordje omhoog?
Hebben ze daar bordjes, en krijt?
Nee, blijf alsjeblieft hier. Ik wil je nog niet kwijt.
Er zit een beest in mij
dat graag de leeuw in mij
wil los laten.
Die het liefst de schaapjes
verrot scheurt.
Maar de leeuw wil soms
ook knuffelen.
Al is dat misschien geschikter
met een andere leeuw.
Pray
Pray for the growth of grain
Summer has almost faded away
We have one day left
To pray
So pray
Today
For healthy fields of grain
Oh holy equinox
Bless us with new life
In the darkest hour
In the lightest light
Embody our soils with power
Vertumnus and Pomona
Feed our mouths with bread
Our fields may not be haunted
Protect us with thy might
In the leaves of the trees
Through the water and the sky
We ask for all thou life force
Please abide on our side